اوکه انتظارش مایه طراوت نهال ایمان درسرزمین دل مومنان است،

به محضر مهدی (عج) که مهرپرفروغش سپهرامامت وسروری است،

به محضراوکه ظهورش روشنی بخش دیده تمام مستضعفان جهان اسست.

از هجران توای حبیب دلم آب شد،

ای فرزند پاکان !به من نگاه کن

اگربه سبب گناهان ما غایب شده ای  توبه می کنیم،توبه می کنیم

یا اکر ازدشمنان ترسانی،پس دوستان چه کنند؟

ستم بردوستان شیوع یافت،به پاخیز

ای اتقام گیرنده به فرمان پروردگار همه!

به شادی حضورتصلوات

سلمان فارسی می گوید : وقت امیرالمومنین(ع) را از خانه بیرون آوردند. فاطمه (س) نیز بیرون آمد تا نزدیک قبر پیامبر (ص) رسید و فرمود: پسر عم مرا رها کنید . قیسم به خدایی که پیامبر(ص) را به حق مبعوث کرده ، اگر او را رها نکنید موهایم را پریشان می کنم و پیراهن پیامبر را بر سر میگذارم و به درگاه خدا ناله می کنم .بدانید که ناله صالح در پیشگاه خدا از فرزندان من گرامی تر نیست.

سلمان می گوید : به خدا قسم دیدم که پایه های دیوار مسجد از جا کنده شد بطوری که اگر کسی می خواست از زیر آن عبور کند می توانست.

من گفتم : یا سیدتی و مولاتی ، خداوند تبارک و تعالی پدرت را رحمت فرستاده ، پس از ناحیه تو برای امت نقمت و عذاب نباشد .

حضرت از نفرین دست باز داشت و دیوارها به گونه ای بجای خود برگشت که از زیر آنها گرد و غبار بلند شد و به حلقوم ما داخل شد.